1. ۱کماندار چشم تو در ناتوانیروان بخش لعل تو در بی نشانی
2. ۲برد راه گردنگش دور گردوندهد آب سرچشمهٔ زندگانی
3. ۳بشکر بیان کردی از جان فروزیبنرگس خبر دادی از دلستانی
4. ۴که احیای روح است لعل بدخشیکه قانون سحر است جزع یمانی
5. ۵ازینسان که شمشیر در روی گیتیکشیده است چشمت بنا مهربانی
6. ۶اگر نیستی آب حیوان لعلتزمانه نبستی در زندگانی
7. ۷خرد خیره ماند است در چشم شوختکه در عین مخموری و ناتوانی
8. ۸همه با فلک می کند هم نبردیهمه با قضا می کند همعنانی
9. ۹روان خرمست از لب جان فزایتکه لعلت بعکس می ارغوانی
10. ۱۰گهی روح را می کند دستگیریگهی طبع را می دهد شادمانی
11. ۱۱بیاقوت تاب دل مهر و ماهیبخورشید آب رخ جسم و جانی
12. ۱۲مگر جرعه ی بزم جام وزیریمگر خاک درگاه صدر جهانی
13. ۱۳سپهر سخا فخر ملک آفتابیکه دور سهپرش ندیده است ثانی
14. ۱۴پناه هدی، شمس دین، کاب حکمشببرد آب روی فلک از روانی
15. ۱۵وزیری که درگاهش اهل جهان راجهان امانست و جان امانی
16. ۱۶وزیری که چون بر پیمبر (ص) نبوتبدوختم گشته است صاحبقرانی
17. ۱۷زهی کار کلک تو گیتی فروزیزهی شغل رأی تو خسرو نشانی
18. ۱۸زهی سقف و بنیاد ایوان دین رابیان و بنان تو معمار و بانی
19. ۱۹ز احکام و انعام کلک جاری توشود در رگ کان زر زندگانی
20. ۲۰نظر های انعام تست آفتابیاثرهای احکام تست آسمانی
21. ۲۱سپهر برین تا نکرد از تواضعجناب رفیع ترا آستانی
22. ۲۲بر ایوان قدر تو بر جرم کیوانمکرر نشد منصب پاسبانی
23. ۲۳ز خورشید رأیت رسیدست گیتیدر ایام پیری بروز جوانی
24. ۲۴ز تأثیر عدل تو از گرگ امین ترندیدست سر خیل ملک شبانی
25. ۲۵وزیری که با خنجر شاه، کلکشببرهان قاطع کند تو أمانی
26. ۲۶چنان در امانست گیتی ز حفظتکه در حفظ یزدان تو اندر امانی
27. ۲۷چنان قاصر است از مدیح تو طبعمکه اندیشه از ذوره ی لا مکانی
28. ۲۸رسیدست در آرزوی ثنایتمرا بر لب حفظ جان معانی
29. ۲۹کشیدست در پا باقبال مدحتبقای ابد دیبه خسروانی
30. ۳۰زمان تا ز سیر کواکب زمین رابهاری کند گاه و گاهی خزانی
31. ۳۱ریاحین بزم ترا باد هر دمبهاری نو از دولت و کامرانی
32. ۳۲بد اندیش جاه ترا برگ چهرهز باد اجل باد چون زعفرانی
33. ۳۳سرشک حسودت پراکنده بر رخچو بر برگ بی جاده بهرمانی
34. ۳۴شب و روز عمر ترا تا بمدتشود چون قضا و قدر جاودانی
35. ۳۵قدر کرده هر شام صبح منادیقضا خوانده هر صبح سبع المثانی