1. ۱یا ساقی الصبوح که پیک صبا رسیددر دور دولت آی که نوبت بما رسید
2. ۲خورشید را طلوع شد از معجر کلیمگر همدم مسیح نسیم صبا رسید
3. ۳صبح دوم که زنده کند مرده را بدمبا صدق اگر برفت کنون با صفا رسید
4. ۴کیخسرو سپهر چنان تاخت در افقگرچه درین حصار کهن بارها رسید
5. ۵کر گرد موکبش سپه خسرو ظلامبشکست و مملکت بسپاه ضیاء رسید
6. ۶گوئی که زورقیست ز یاقوت آبدارکز بحر زنگبار بحد ختا رسید
7. ۷یا مجمریست لعل پر از شعله های نورکز دست قدسیان بسپهر دوتا رسید
8. ۸یا ساغریست پر می صافی که وقت صبحمخمور عشق را ز بر دلربا رسید
9. ۹یا عکس نقش لعل سمند خدایگانتکز خطه ی ظفر، بخط استوا رسید
10. ۱۰اعظم خدایگان شریعت، که دست عهد،در دور او بدامن مهر و وفا رسید
11. ۱۱رکن و پناه دولت و دین کز علو قدرتعظیم حکم او چو قدر در قصا رسید
12. ۱۲منظور لطف حق، عضدالملک کزازل،توقیع او چو وحی، سوی انبیا رسید
13. ۱۳ای روزگار مجد، که باز از سپهر فضل،خورشید شرع بر افق کبریا رسید
14. ۱۴بطلان ظلم حاسد اسلام رخ نمودبرهان عدل خسرو گیتی گشا رسید
15. ۱۵دنیا و دین و دولت و بیداد و فتنه راپشت و پناه و یار و زوال و فنا رسید
16. ۱۶پژمرده بود گلین اقبال تازه گشتبا آب جاه اوش به نشو و نما رسید
17. ۱۷در یک نفس ضمیر تو ملک دو کون رااز ابتدا در آمد و در انتها رسید
18. ۱۸صدرا توئی که صیت کمالت زمانه رااز ذروه ی سپهر بسمع رضا رسید
19. ۱۹فر تو سایه ایست الهی، بحکم آن،کو سایه ی زمانه بفر هما رسید
20. ۲۰شمشیر و خامه چون سبب نظم عالمندفرمان امر و نهی تو این هر دو را رسید
21. ۲۱گر کلک تو نه روح امین است پس چراوحی از مسیر او بخلایق فرا رسید
22. ۲۲ور تیغ تونه آب حیاتست از چه روحالی هر آنکه خورد بدار بقا رسید
23. ۲۳صدرا محل و مرتبه نظم عذب مناز فر مدحت تو باوج سما رسید
24. ۲۴گز منزویست بنده امامی شگفت نیستچون بی حجاب در تتق انزوا رسید
25. ۲۵تا بر طریق فضل هر آنکو قدم سپرددر ملک هر دو کون بعز و علا رسید
26. ۲۶عز و علا ملازم خاک در تو باددر چشم ملک و دین چو ازو توتیا رسید