1. ۱رویت آیینه‌ای ز صُنْعِ خداستخط سبزت سواد مشک خطاست
2. ۲سنبلت کابروی نسرین استبر گل تر ز مشک غالیه‌ساست
3. ۳آنچه در آب خضر پنهان استما بجستیم و در لبت پیداست
4. ۴رخت آراسته است کار جهانراستی را رخت جهان آراست
5. ۵قامتت را به سرو می‌گفتیمعقل باور کند حکایت راست
6. ۶عشق بالا گرفت از آن بالاسرو را نیز میل آن بالاست
7. ۷عشق از شمع می‌توان آموختکِش سر از دست رفت و پا برجاست
8. ۸ما به جنت فرو نمی‌آییمسر کوی تو جنت‌الماواست
9. ۹با تو آتش و گل ریاحین استگل شمشاد بی‌تو خار و گیاست
10. ۱۰نرگس و یاسمین و لاله برستساقی و مطرب و پیاله کجاست
11. ۱۱نتوان بی‌مِیِ مغانه نشستخاصه اکنون که بوی گل برخاست
12. ۱۲خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم
13. ۱۳ما نه باغ و بهار می‌جوییمما رخ آن نگار می‌جوییم
14. ۱۴ما به امید سرو قامت دوستطرف جویبار می‌جوییم
15. ۱۵تا ز چشمت مگر خبر یابیمنرگس پرخمار می‌جوییم
16. ۱۶عکس روی تو لاله می‌تابدزان جهت لاله‌زار می‌جوییم
17. ۱۷بی‌کنار تو در میان غمیمزان میان ما کنار می‌جوییم
18. ۱۸سر عاشق به پای دار رسیدعاشق پایدار می‌جوییم
19. ۱۹آن چه خضر اندر آب حیوان یافتزان لب آبدار می‌جوییم
20. ۲۰غرض ما از این چمن نه گل استکان رخ گلعذار می‌جوییم
21. ۲۱ما ز هر صورتی که می‌بینیمنقش صورت نگار می‌جوییم
22. ۲۲گر به مسجد رویم اگر به کنشتعکس دیدار یار می‌جوییم
23. ۲۳ساقیا تلخ عیش و تنگدلیمبادهٔ خوشگوار می‌جوییم
24. ۲۴خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم
25. ۲۵باز بیگانه شد ز هستی خویشاین دل عاشق بلااندیش
26. ۲۶عشق را بیشه‌ای‌ست کاندر ویشیر از آهو کم است و گرگ از میش
27. ۲۷از پس دیده می‌روی ای دلتا از این پس تو را چه آید پیش
28. ۲۸چشم او دل ببرده می‌ترسمکه از این فتنه‌های بیش از پیش
29. ۲۹غمزهٔ شوخ آن کمان‌ابروهمچو تیرم برآورد از کیش
30. ۳۰یار با خال و ما چنین خالیدلبران منعمند و ما درویش
31. ۳۱هیچ نوش لبت به ما نرسدغمزه بر دل چه می‌زنی چون نیش
32. ۳۲بر دل ریش دیده خونبار استچند ریزد نمک مرا بر ریش
33. ۳۳بی‌دف و چنگ و مطرب ای ساقیهیچ کاری نمی‌رود از پیش
34. ۳۴خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم
35. ۳۵رند و قلاش و مست و مدهوشیممذهب عشق را نمی‌پوشیم
36. ۳۶زرق و طامات درنمی‌گیرددلق و سالوس تا یکی پوشیم
37. ۳۷لعل ساقی و بادهٔ صافیآن ببوسیم و آن دگر نوشیم
38. ۳۸زهد و تقوا و درس فتوا رادر خرابات عشق بفروشیم
39. ۳۹دست از حلقهٔ جهان بکشیمپند استاد عشق بنیوشیم
40. ۴۰هرکه زین حلقه گوشه‌ای گیردبه غلامیش حلقه در گوشیم
41. ۴۱کوشش ما به قدر همت ماستزان به امید وصل می‌کوشیم
42. ۴۲کی رسد دل به یار آهو چشمزان که در عین خواب خرگوشیم
43. ۴۳با تو چون غیر درنمی‌گنجدکرده خود را از آن فراموشیم
44. ۴۴با خیال رخ تو هم خوابیمبا غم عشق تو هم‌آغوشیم
45. ۴۵ساقیا آتشیست در دل ماآب گلگون بده که می‌جوشیم
46. ۴۶خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم
47. ۴۷ادرّ الکأس ایها الساقیزانکه از حد گذشت مشتاقی
48. ۴۸راست کن ساز پردهٔ عشاقپرده پرداز راه عشاقی
49. ۴۹باقی بادهٔ شبانه بدهبرسانم به دولت باقی
50. ۵۰چشمش از چشم‌زخم می‌ترسدفتعوذه ایها الراقی
51. ۵۱طرف روی او نگه داردصدغها و هو احسن الواقی
52. ۵۲طال شوقی الی لقائکمیعلم الله کیف اشواقی
53. ۵۳همچو گیسوی خویش خوشبوییهمچو آبروی خویشتن طاقی
54. ۵۴در ره مهر نیک بدعهدیدر وفا سخت سست‌میثاقی
55. ۵۵ساقیا روزگار رنگ‌آمیزنخرد از تو رنگ زراقی
56. ۵۶خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم
57. ۵۷ای ز شمع رخت جهان روشنجنت از کوی تو یکی گلشن
58. ۵۸پرده بردار تا فرود آیدآفتابت چو ذره از روزن
59. ۵۹ما شکسته دل و پریشانیمتو سر زلف پرشکن مشکن
60. ۶۰اهل پرهیز گو بپرهیزیدکآتش عشق سوخت خرمن من
61. ۶۱چهرهٔ زرد ما و بادهٔ سرخسینهٔ صاف ما و دردی دن
62. ۶۲ساقیا می که روزگار ببیختخاک پرویز را به پرویزن
63. ۶۳چرخ زالیست دست بر دستاندهر پیریست پای بر شیون
64. ۶۴کاس او کاسهٔ سر کاووسبزم او حصن جسم رویین تن
65. ۶۵خسته قهر زخم او سهراببستهٔ قعر چاه او بیژن
66. ۶۶خون مخور زین جهان که او داردخون افراسیاب در گردن
67. ۶۷حیله‌ای چون نمی‌توان انگیختچاره‌ای چون نمی‌توان کردن
68. ۶۸خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم
69. ۶۹ای رخت آفتاب منظر بامعارض روشن تو ماه تمام
70. ۷۰روی تو دلگشای طلعت صبحجعد تو موی بند طرهٔ شام
71. ۷۱تا گل و سرو در حجاب افتندچهره بنما و در چمن بخرام
72. ۷۲بوی زلف خود از بنفشه شنوکش معنبر به بوی توست مشام
73. ۷۳نکنم نسبت قد تو به سروخود که دیده است سرو سیم‌اندام
74. ۷۴خال و زلف تو دید مرغ دلماندر آمد به سوی دانه به دام
75. ۷۵شیخ ما را به توبه می‌خواندما کدامیم و اهل توبه کدام
76. ۷۶زاهدان گو حذر کنید که مادامن‌آلوده‌ایم و دُردآشام
77. ۷۷چون صراحی فرو نمی‌آریمسر به چیزی مگر به باده و جام
78. ۷۸مفتی درس عشق کجاستکه بگوید که نیست باده حرام
79. ۷۹زهد تشویش می‌دهد ما راساقیا ما به رغم ابن حسام
80. ۸۰خیز تا چنگ در چغانه زنیمبا مغان بادهٔ مغانه زنیم