1. ۱ای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعراگو که ای از همه صاحب نظران بهترکا
2. ۲چند شعری که فرستادی و پرسیدی حالبود از دلبرکان الحق دلبرترکا
3. ۳نر خری خواسته بودی که فرستم به برتبفرستادم و شو بهرش مدحت گرکا
4. ۴گرد سم گرد کفل پهن جبین پهن بغلهیچ نقصی به تنش نیست ز پا تا سرکا
5. ۵باشدش از سپری پهن ترک پیشانیگوش او هست بسی تیزتر از خنجرکا
6. ۶در سیه شب کسی از دور گر او را بینداز سفیدی به گمانش که بود اخترکا
7. ۷خرگو این است و چنین است یقین است یقینکه خر ار خوب بد به بود از اشقرکا
8. ۸خر شاهان نبود لیک بود شاه خرانمی سزد گر بنهی بر به سرش افسرکا
9. ۹نیست بحرانی از او لیک نسب گردانیهست بحرانی او را پدر ومادرکا
10. ۱۰بو به سرگین کند اما نزند هی کچکاپس ماده دود اما نکشد عرعرکا
11. ۱۱لیک گاهی که کشد عرعر از عرعر اومی شود گوش ملک ها به فلک ها کرکا
12. ۱۲اگر آید بدت از عرعر او عیبش نیستخر چنین است به چشم بدیش منگرکا
13. ۱۳مر نه خلاق جهان گفته در اوصاف خرانکه ز هر صوت بود صورت خران انکرکا
14. ۱۴تاکنون هیچ به پشتش نرسیده است قشوخاردار پشت به دندان نشمارش گرکا
15. ۱۵نعل بر پای ندارد قدمی گر لنگدشده سائیده سمش نیست ز درد ورکا
16. ۱۶عاشق کاه و جو است و به وصالش نرسداز غم هجر بوده باشد اگر لاغرکا
17. ۱۷یک دو ماه دگر ار بود در اینجا می شدز استخوان تن او شخص کند مسطرکا
18. ۱۸از جو و کاه نباشد دلش آگاه ولیگاهی از راه نیارد کمی از صرصرکا
19. ۱۹گر خورد کاه و جوئی یا علف و برگ موئیرود آنگونه که گوئی بود او را پرکا
20. ۲۰می تواند که دمی سیر کند گرد جهانگرد آن نقطه در دایره چون پرگرکا
21. ۲۱خواهی ار خوب بدانی به چه اندازه دودبا خیال است به تک نیک به یک لمبرکا
22. ۲۲راهها راکه نرفته چنان است بلدکه توگوئی ز پی دزد رود پی برکا
23. ۲۳گفته بودی که ز اشعار مرا معجزه استمی سزد گویم اگر هستم پیغمبرکا
24. ۲۴پس ده از کاه کشان کاهش و جو از جوزاچون براقت چو برد بر فلک اخضرکا
25. ۲۵تا شود زود ترک فربه و نیکو دم و یالکن سفارش متوجه شودش مهترکا
26. ۲۶هان نصیحت کنمت محترمش دار وعزیزنه که سرگین کنیش بالین یا بسترکا
27. ۲۷چند روزی که در اصطبل تو ماند، نه عجبکه شود شاعرکی همچو فلان سرورکا
28. ۲۸گر کند سرکشی و گر زند از پای لگدگو به گوشش خرکا ای خرکا ای خرکا
29. ۲۹یاد از ان روز بیاور که در تحشام بدیخسته ومانده تر ازهر شتر و استرکا
30. ۳۰گر بخواهی بفروشیش به قیمت بفروشهم برش کن به ترازوی به سیم و زرکا
31. ۳۱نه چه گفتم که فزون است بسی قیمت اوبا زر وسیم نمائیش اگر همبرکا
32. ۳۲هست شعر من ومجدالشعرا در شیرازگوکه از هند نیارنددگر شکرکا
33. ۳۳بسکه از دولت دلدار بلنداقبالمهی بریزد ز دهان قلمم گوهرکا