1. ۱دلی دارم به تنگی چون دل مورغمین وخسته خوار و زار ورنجور
2. ۲دو صد خروار غم جاکرده در اوندارد گرچه جای یکسر مو
3. ۳پریشان تر ز مشکین طره یارز غم بیمارتر از چشم دلدار
4. ۴دلی دارم چو زلف یار بی تابچو ماهی غرقه در دریای خوناب
5. ۵دلی آشفته دارم سخت پژمانچومشکین طره جانان پریشان
6. ۶دلی دارم در آتش چون سمندرغم عالم دراوگردیده مضمر
7. ۷دل است این یا گران کوهی ز فولادنصیبم از ازل یارب چه افتاد
8. ۸نه یابم خود که دلیا لخت خون استهمی دانم که بی صبر وسکون است
9. ۹مبادا هیچکس را اینچنین دلمباداکار کس ز اینگونه مشکل
10. ۱۰مبادا کس به درد دل گرفتارندانم چون کنم با این دل زار
11. ۱۱می هستی چو اندرجام کردندمرا یکلخت خون دلنام کردند
12. ۱۲چه بودی گر نمیبودی به دنیانشانی از من بی دل چو عنقا
13. ۱۳زحالمن خبر آن مرغ داردکه دردام از چمن خود پا گذارد
14. ۱۴نصیحت گوی را از من که گویدکز این پس دفتر از پندم بشوید
15. ۱۵چه داند آنکه در ساحل به خواب استکه چون است آنکه مستغرق در آب است
16. ۱۶به عمر ویش روز خوش ندیدمگلی از گلشن شادی نچیدم
17. ۱۷بدم من صعوه ای بی بال و بی پربیاوردم برون از بیضه چون سر
18. ۱۸دلم فارغ ز آسیب زمان بودکه بر شاخی بلندم آشیان بود
19. ۱۹به سر می بردم اندر آشیانهمهیا از برایم آب ودانه
20. ۲۰پس ازچندی که آوردم پر وبالاسیرم کرد شهبازی به چنگال
21. ۲۱به باغ دل به امید وخیالینشاندم نوبتی تازه نهالی
22. ۲۲به آب دیده او را پروریدمبه سالی چند رنجش را کشیدم
23. ۲۳گهی میکردم از خاشاک پاکشگهی با آب می شستم ز خاکش
24. ۲۴نگاهش داشتم از باد وبارانکه تا دی رفت و‌آمد نوبهاران
25. ۲۵پس از آن صدمه ها ورنج بسیارگه آن شد که آرد میوه ای بار
26. ۲۶سمومی از قضا ناگه وزان شدوز آن یکسر بهار اوخزان شد
27. ۲۷عجب نقشی فلک ناگه برانگیختکه شاخش خشک شد برگش فروریخت