1. ۱به فردوس استاد منشاد بادز ابجد الی ضظغم داد یاد
2. ۲پس از آن مرا فارسی خوان نمودکلام عرب پس به درسم فزود
3. ۳چو از صرف و از نحو گشتم خبربدیدم به حالم ندارد ثمر
4. ۴چو از فقه و منطق شدم مستفیضندیدم شفائی به حال مریض
5. ۵ز اعداد و رمل و نجوم و حسابندیدم به احوال خود فتح باب
6. ۶نبستم از این علم ها هیچ طرفبه باطل همه عمر من گشت صرف
7. ۷چو از علم عشق آگهم کرد دوستبدیدم که علمی اگر هست اوست
8. ۸در آنجا همه بحث از وحدت استنه از ارث اموات و از قسمت است
9. ۹چو آگاه گردیدم از علم عشقبس اسرار را دیدم از علم عشق
10. ۱۰غرض اینکه علم ار بود عاشقی استکسی را که این علم نبود شقی است
11. ۱۱اگر علم خواهی بخوان علم عشقبیا تا نمایم بیان علم عشق
12. ۱۲در آنجا همه مبحث از دلبر استکه غائب ز چشم و چو جان در بر است
13. ۱۳در او وصفها باشد از روی دوستپریشان سخنها ز گیسوی دوست
14. ۱۴حکایت ز وصل است و از اشتیاقشکایت ز بخت است و درد فراق
15. ۱۵در آنجا سخن نیست از کفر و دیننه از دوزخ و نه زخلد برین
16. ۱۶نه از نیک و زشت و حلال و حرامنه از دیر و کعبه نه از ننگ و نام
17. ۱۷همه باب و فصل وی از وحدت استعدد یک بود هر چه در کثرت است
18. ۱۸کسی دارد ار روی دل با یکیشده است آگه از علم عشق اندکی
19. ۱۹شود بیخود از علم عشق آنچنانکه خود را نبیند دیگر در میان
20. ۲۰کنداحوالی دور از چشم اورود علت کوری از چشم او
21. ۲۱به عالم نبیند به جز روی دوستبه هر سو کند رو همی بیند اوست
22. ۲۲ولی هر که دم زد ز اسرار عشقشود همچو منصور بر دار عشق