1. ۱چوعمرم نه وه شد از هفت وهشتبه لهو ولعب روز وشب صرف گشت
2. ۲چو از سال ده عمرم آمد به بیستنگشتم خبر زاین که تکلیف چیست
3. ۳چو از بیست عمر من آمد به سینکردم به احوال خود وارسی
4. ۴ز سی گشت چون سال عمرم چهلز خودگشتم از جهل وغفلت خجل
5. ۵چو سال چهل رو به پنجه نمودبه آن غفلت وجهل من هی فزود
6. ۶ز پنجاه عمرم چو آمد به شصتهمه عضو من خورد گشت وشکست
7. ۷به هفتاد افتاد اگر عمر کسبگو زندگانی ترا گشت بس
8. ۸رسد عمر کس گر به هشتاد سالمکن دیگر از روزگارش سؤال
9. ۹رود گر ز هشتاد سوی نودبگو زودتر جانش از تن رود
10. ۱۰رسد عمر کس از نودگر به صدمگو دارد از زندگانی رسد
11. ۱۱تو را هست اگر عقل و هوش وتمیزبه باطل مکن صرف عمر عزیز