1. ۱در زمان حکمرانی عمرنوجوانی آمدش روزی به بر
2. ۲گفت کز بهر خدای ذوالمننحکم کن اندر میان مام و من
3. ۳زو عمر پرسید آیا چون شدهکاین چنین اندر برت دل خون شده
4. ۴گفت دارم مادری کاندر شکمنه مهم پرورده روزی چندکم
5. ۵چون شدم پیدا به امر ذوالجلالشیر پستان داد قوتم تا دو سال
6. ۶بد نگهدارم ز آفات و ضررکرد تعلیمم رموز خیر و شر
7. ۷حال کز طفلی جوانی گشته‌امصاحب تاب و توانی گشته‌ام
8. ۸مادرم کرده است از خانه درمراهم اندر خانه ندهد مادرم
9. ۹گویدم نامحرمی نایم برتنه تو فرزندی و نه من مادرت
10. ۱۰نه تو را بشناسم و نه دیده‌اماین چنین دلخون از او گردیده‌ام
11. ۱۱ای خلیفه چاره‌ای در کار کنوز دل من رفع این آزار کن
12. ۱۲گفت اکنون مادرت باشد کجاگفت او را در ثقیفه هست جا
13. ۱۳آدمی را گفت رو او را بیاررفت و آوردش بر آن نابکار
14. ۱۴دو برادر داشت زن همراه خویشبا دو از همسایگان کفرکیش
15. ۱۵تا کنند آن چار مردش یاوریبا پسر چون افتد او را داوری
16. ۱۶با عمر گفتند این زن دختر استنشهد الله عمر را بی‌شوهر است
17. ۱۷مریم این زن نیست کز او این پسرهمچو عیسی گشته پیدا بی‌پدر
18. ۱۸وان زن کذابه بگشوده زبانعجز و لابه دارد و آه و فغان
19. ۱۹کای خلیقه از قریشم دخترمتا خبر دارم ز خود بی‌شوهرم
20. ۲۰آبرویی دارم و هستم کسیخوارتر کرد این جوانم از خسی
21. ۲۱این پسر دشمن تر از هر دشمن استدر پی بدنامی و زجر من است
22. ۲۲حاش لله من کجا زائیدمشاو مرا کی دیده من کی دیدمش
23. ۲۳با پسر گفتا خدای دادگردارد از حال من و این زن خبر
24. ۲۴ای خلیفه مادر من باشد ایندر کنارش خفته‌ام صبح و پسین
25. ۲۵داده قوت از شیر پستانش مرادوست تر می دارد از جانش مرا
26. ۲۶گر نشیند مر مرا در پایْ خارخون ز چشم او بریزد در کنار
27. ۲۷شوهر او باب من چون در سفرمرده است و دارد افزون مال و زر
28. ۲۸خواهد از مال پدر ندهد به منعرض‌های او همه مکر است و فن
29. ۲۹پس به زن گفتا عمر حرف پسرهست با حرف تو دور از یکدیگر
30. ۳۰گفت آن زن کای خلیفه هوشمندعاقلش کن یا به پند و یا به بند
31. ۳۱این پسر نامحرم و بیگانه استمست اگر نبود یقین دیوانه است
32. ۳۲تهمت و بهتان بود گفتار اوپاک یزدان آگه است از کار او
33. ۳۳من به خلاق زمین و آسمانگر شناسم این پسر را در جهان
34. ۳۴این پسر بر جان من دشمن شدهدر پی رسوائی من آمده
35. ۳۵همره آوردم شهود معتبرتا ز دختر بودنم گردی خبر
36. ۳۶برکشید آن زن فغان و زار زارگریه کرد آن سان که ابر نوبهار
37. ۳۷کای مسلمانان بترسید از خدااین پسر خواهد کند رسوا مرا
38. ۳۸دختری هستم شهود آورده‌امنه پسر دارم نه شوهر کرده‌ام
39. ۳۹آن جوان و چار شاهد را عمرگفت تا دادند در محبس مقر
40. ۴۰گفت اگر دیدم پسر شد راستگوحد بر آنها می‌زنم ورنه بدو
41. ۴۱چند روزی بود در زندان جوانناگهان روزی امام انس و جان
42. ۴۲از در زندان عبورش اوفتادآن پسر از دل کشید افغان و داد
43. ۴۳گفت ای حلال سر مشکلاتمر مرا زین بند و زندان ده نجات
44. ۴۴خواند آن شه را سوی زندان به فرضوین حکایت را به پیشش کرد عرض
45. ۴۵هم عمر آن ماجرا را ز ابتداعرض کرد از بهر شه تا انتها
46. ۴۶گفت میگفتا رسول حق‌پرستکه علی داناتر است از هر که هست
47. ۴۷حکم فرما در میانشان یا علیتا شود این سر پنهانی جلی
48. ۴۸حکم شد از شاه بر احضار زنآمد آن زن در بر شاه زمن
49. ۴۹زن بگفتا یا علی گوید دروغکی چراغ کذب را باشد فروغ
50. ۵۰شاه گفتا در سؤال این جوانگر جوابی داری ای زن کن بیان
51. ۵۱این پسر باشد کجا فرزند منکی منش پستان نهادم در دهن
52. ۵۲نیستم او را شناسا در جهانزین شهودم صادق القولم بدان
53. ۵۳عرض کردند آن شهود از کافریدختر این زن باشد از بی‌شوهری
54. ۵۴گفت شه حکمی کنم در این میانکه رضای کردگار است اندر آن
55. ۵۵پس به زن فرمود مختار و ولیکیست در امر تو گفتا یا علی
56. ۵۶این دو شاهد چون برادر با مننددر وکالت راضیم آنچه کنند
57. ۵۷گفت شه مختار کار خواهریدگر بهم دوزید یا از هم درید
58. ۵۸عرض کردند ای شه از روز نخستاختیار او و ما در دست توست
59. ۵۹گفت این همشیره‌تان را این زمانعقد کردم از برای این جوان
60. ۶۰مهر پانصد درهمش دادم قرارزود ای قنبر برو درهم بیار
61. ۶۱درهم آورد و بفرمود ای جوانمهر زن را ریز در دامان آن
62. ۶۲ای پسر امشب شب دامادی استغم مخور کامروز روز شادی است
63. ۶۳باید امشب را بخوابی پیش زنچون شود فردا بیایی نزد من
64. ۶۴پس پسر گفت ای شه کون و مکانچون کنم با مادر خود آنچنان
65. ۶۵گفت چون انکار کرد از مادریبی‌گنه باشی کنی گر شوهری
66. ۶۶آن دراهم را گرفت از بهر مهرریخت در دامان زن از روی قهر
67. ۶۷گفت خیز ای زن که تا همره رویمجانب حجله به حکم شه شویم
68. ۶۸زن نمی‌جنبید هیچ از جای خویشآن پسر چون گرگ گشت آن زن چو میش
69. ۶۹ناگه آن زن از دل افغان برکشیدچونکی کو جام زهری سرکشید
70. ۷۰کاین پسر والله فرزند من استمادری فرزند خود را کی زن است
71. ۷۱من اگر فرزند خود را زن شومخود به خود زین کافری دشمن شوم
72. ۷۲یا علی فرزند من هست این پسروز بنی زهره بود او را پدر
73. ۷۳در سفر رفته است و اکنون مرده استرخت از دنیا به عقبی برده است
74. ۷۴این برادرها فریبم داده‌اندبهر مالش در طمع افتاده‌اند
75. ۷۵بود تزویری به کار این پسرتا شود محروم از مال پدر
76. ۷۶این پسر هست از برادر بهترمزین گنه خاک دو عالم بر سرم
77. ۷۷برد پس آن زن پسر را شادکامدادش اموال پدر را بالتمام
78. ۷۸و آن دراهم را که آن شه داده بودبرد از بهر پسر مایه نمود
79. ۷۹هرکه حاضر بود بر سلطان دینکرد تحسین  وهمی گفت آفرین
80. ۸۰پس عمر پیشانی‌اش را بوسه دادگفت یکدم بی تو عمر من مباد
81. ۸۱مادر دهر ای امام دین پناهمی‌کند انکار و می‌آرد گواه
82. ۸۲کاین بلند اقبال نی فرزند منزانکه هرگز نیست اندر بند من
83. ۸۳هم تو فرمائی مگر چاره‌گریکآورد مهر و نماید مادری