1. ۱به گل گفت تاک ای گل نازنینکه وام از تو بگرفته بو مشک چین
2. ۲توگفتی که بیرون روم ازچمنچمن راچه باک ار ندارد چو من
3. ۳ز روی تو نور گلستان بودچمن بی تو بدتر ز زندان بود
4. ۴روی گر به در از گلستان مابرون رفت خواهد زتن جان ما
5. ۵مرا آتش ای گل به خرمن مزنچو آتش زدی باز دامن مزن
6. ۶ز بلبل مباش اینهمه تنگدلکه او خود پشیمان شده است وخجل
7. ۷اگر جرم او را ببخشی به منببخشد تو را خالق ذوالمنن
8. ۸گر ازالتفات توممنون شومبگویم که چون گردم وچون شوم
9. ۹سرتاک از افلاک خواهد گذشتپر از تاک گردد همه کوه ودشت
10. ۱۰کن آمرزش از حق طلب کاین نکوستکه بخشنده جرم ها ای دل اوست
11. ۱۱به هر دم کنی گر هزاران گناهببخشد کشی از ندامت چو آه