1. ۱به بلبل چنین پاسخ آمد ز تاککه خود را مکن از غم دل هلاک
2. ۲گلت را فرود آورم از غضبکنم بخشش جرمت از او طلب
3. ۳ولی گل دلش هست نازک بسیندارد بدان نازکی دل کسی
4. ۴کنون چاره کار باید نمودکه گل آید ازخشم شاید فرود
5. ۵چومی بینم این سان اسیر غمیبه حال توسوزد دل من همی
6. ۶مکش آه وافغان از این بیشترکه آهت زند بر رگم نیشتر
7. ۷مخور غم شفیع گناهت شومبه درماندگی ها پناهت شوم
8. ۸چرا کس کند کاری از جاهلیکه باز آرد آخر پشیمان دلی
9. ۹اگر کس کند حاجتی را رواروا حاجتش را نماید خدا
10. ۱۰وگر کس دلی را به دست آوردبه دست آنچه در دهر هست آورد
11. ۱۱دل آزار کم شو گر اهل دلیدلی را مرنجان اگر عاقلی