1. ۱به بلبل بیفتاد چون چشم گلهمی ریخت برچهر خون چشم گل
2. ۲ز غیرت چنان آتشی برفروختدلش سخت برحال بلبل بسوخت
3. ۳بدو گفت کای عاشق دلفکارکه هستی چنین واله و بیقرار
4. ۴چسان بود درهجر من حال توچه بگذشت برتو مه وسال تو
5. ۵بگو دور گشتم چو من از برتچه آمد زهجران من بر سرت
6. ۶که یار تو می بود شبهای تاربه گلشن بدی یا که درکوهسار
7. ۷تو را با که می بودگفت وشنودتو را در شب وروز مونس که بود
8. ۸گهی آمدی سوی گلزار وباغگهی می گرفتی ز حالم سراغ
9. ۹ویا در دلت یادی ازمن نبودز یادمنت دهر غافل نمود
10. ۱۰ازین چرخ کج گردش کج مدارقراری نماند گهی برقرار
11. ۱۱همه پیشه وعادش کین بودعجب بد نهاد و بد آیین بود
12. ۱۲به گل گفت بلبل که ای یار منفرح بخش حال دل زار من
13. ۱۳دلم ز آتش دوریت بد کبابنه خور داشتم در فراقت نه خواب
14. ۱۴ز بس برجمالت دلم واله بودهمه کار من روز و شب ناله بود
15. ۱۵به سال ومه و هفته لیل ونهارطلب مرگ می کردم از کردگار
16. ۱۶نمردم زهجر تو روئین تنمگر اسفندیاری شنیدی منم
17. ۱۷تو راچون ندیدم دگر در چمنچمن را سپردم به زاغ و زغن
18. ۱۸ز دیدار تو چون شدم ناامیددگردر گلستان مرا کس ندید
19. ۱۹شب وروز جز ناله کارم نبودکسی جز غم و غصه یارم نبود
20. ۲۰کجا می شدی درجهان باورمکه بار دیگر آئی اندر برم
21. ۲۱چو باز آمدی شکر یزدان کنمبه پای تو قربان سرو جان کنم
22. ۲۲بود جان و سر بهر قربان دوستسر و جانی ار هست از بهر اوست