1. ۱وفا و صفائی مجو از زنانکه هستند رهزن تر از رهزنان
2. ۲مکن باخبرشان ز اسرار خودمده آگهیشان ز کردار خود
3. ۳زنان را مپندار یار تو اندکه بار تو نار تو مار تو اند
4. ۴تو تا مرده ای شوی دیگر کنندبه طفلی همی مشق شوهر کنند
5. ۵همه فتنهٔ روزگار از زن استشود گلشن ار جای زن گلخن است
6. ۶به حرف زنان گر کنی پیرویپریشانی آری پشیمان شوی
7. ۷مکن اعتمادی بر اقوالشانکه باطل بود جمله اعمالشان
8. ۸چه خوش گفته فردوسی نامدارکه رحمت بر او باد از کردگار
9. ۹«زن و اژدها هر دو در خاک بهجهان پاک از این هر دو ناپاک به»