1. ۱ز سرتا به پا خویش را هوش کنمنت آنچه گویم چو در گوش کن
2. ۲دهم چند پندت ز منگفتن استز من گفتن است از تو بشنفتن است
3. ۳اگر بشنوی پندم از جان ودلنخواهی شدن هرگز از کس خجل
4. ۴ز من این نصایح اگر بشنویبود بهتر از دولت خسروی
5. ۵دراول بود تلخ اگر طعم پنددر آخر لذیذ است و شیرین چو قند
6. ۶نصیحت به منکرد استاد منکه کمتر ز در نیست قدر سخن
7. ۷مده پند آنکس که دربندنیستکه صفرا علاجش زگلقندنیست
8. ۸گهر پندو گوینده گوهر فروشاگر مشتری نیست بنشین خموش
9. ۹نه هرکس خریدار گوهر بودخریدار گوهر نه هر سر بود
10. ۱۰بود شهریار آنکه گوهر خردکه دهقان بز وگاو یا خر خرد
11. ۱۱نگردد به کس پند اگر سودمندکشدکارش آخر به زنجیر وبند