1. ۱سروشی مرا گفت روزی به گوشکه ازبهر روزی مخورغم مکوش
2. ۲بکن شکر یزدان قوی دار دلکه رزق ترا میدهد متصل
3. ۳شب وروز روزیت آید به براگر هست خون جگر یا شکر
4. ۴چرامنت از این ویا آن کشیهمان به که پا را به دامان کشی
5. ۵به دست خدا رزق هر بنده استدهد روزی هر که را زنده است
6. ۶ز فضل خدا بنده نعمت چشدچرا دیگر از بنده منت کشد
7. ۷چو دونان چرا از برای دو نانگهی منت این کشی گه از آن
8. ۸خوی روز و شب رزق یزدان پاکمنه در بر بندگان سر به خاک
9. ۹خوری رزق وگویا نداری خبرکه روزی که داده است شام وسحر
10. ۱۰گدایان وشاهان همه بنده اندز روی یزدان همه زنده اند
11. ۱۱بخواه آنچه خواهی ز رب جلیلچه می آید از بندگان ذلیل