1. ۱کن احسان که انسان عبیدت شوداگر روز قتل است عیدت شود
2. ۲به احسان توان خلق رابنده کردبه احسان توان مرده را زنده کرد
3. ۳که بی جان بود آنکه را نیست نانبلی مرده است آنکه رانیست جان
4. ۴بده نان که البته از نان دهیرسد روزگارت به فرماندهی
5. ۵خوشا حال آنان که نان ده شدندبه هر ناتوانی توان ده شدند
6. ۶شدندی به افتادگان دستگیرنمودندی احسان به برنا و پیر
7. ۷ترش رو نگشتند از سائلیبه تلخی نکردند خون در دلی
8. ۸به شیرین زبانی وجود و کرمنمودند فارغ دلی را زغم
9. ۹بدادند آسودگی خلق رارهاندند ز آلودگی خلق را
10. ۱۰کس ار هست نان ده علی ولی استکه تقسیم روزی به دست علی است
11. ۱۱نه تنها همی نان ده آمد علیبه امر خدا جان ده آمد علی