1. ۱ای که مغروری به جاه ومال خوددل نسوزانی چرا بر حال خود
2. ۲هست جاه ومال همچون چاه ومارگفتمت از این الحذر ز آن الفرار
3. ۳بر سرت این حد غرور از بهر چیستدر دلت این سان سرور از بهر چیست
4. ۴کن برون از سر غرور خویش راوزسرای دل سرور خویش را
5. ۵روز وشب خو کن به درد ورنج و غمهمچو من میباش خاک هر قدم
6. ۶خود گرفتم کآسمان شاهت کندحکمران تا ماهی از ماهت کند
7. ۷قیروان تا قیروان بخشدتوراوآنچه می باشددر آن بخشد تورا
8. ۸مشرق ومغرب تو را آرندباجخاوران تا خاوران گیری خراج
9. ۹خود زح لگیرم بود دهقان تومشتری گردد کمین دربان تو
10. ۱۰بر درت مریخ باشد پاسبانشمس در خوان توگرددقرص نان
11. ۱۱زهره باشد مطرب ایوان توهم عطارد منشی دیوان تو
12. ۱۲شب روی گردد قمر درکشورترخ بساید چرخ بر خاک درت
13. ۱۳عاقبت بیرون رود جانت ز تنعاقبت بر تن بپوشندت کفن
14. ۱۴عاقبت مرگت کند ناگه هلاکعاقبت دهرت عجین سازد به خاک
15. ۱۵عاقبت پنهان نمایندت به گورعاقبت گردی غذای مار ومور
16. ۱۶ای بسا سال ومه وشام وسحربگذرد کز ما به جا نبوداثر
17. ۱۷ای بسا تیر ودی وادیبهشتدرجهان آید که ما باشیم خشت
18. ۱۸ای که ناچار آخر کارت فناستاین همه بر سرغرورت کی رواست