1. ۱هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفتساعتی ‌در خاک ‌ره‌، ‌لختی به‌ خون ‌غلتید و رفت
2. ۲هرکه را با غنچهٔ این باغ‌ کردند آشناهمچو بوی گل بآه بیکسی پیچید و رفت
3. ۳صبح تا طرز بنای عمر را نظّاره‌ کردرایت دولت بخورشید فلک بخشید و رفت
4. ۴ای حباب از تشنگی تا چند باشی جان بلبدامن امید ازین‌ گرداب باید چید و رفت
5. ۵رنگ آسایش ندارد نوبهار باغ دهرشبنم‌ اینجا یک سحر در چشم تر خوابید و رفت
6. ۶چون شرر ساز نگاهی داشتیم اما چه سودلمعهٔ کم‌فرصتی‌ها چشم ما پوشید و رفت
7. ۷هر قدم در راه الفت داغ دارد سایه‌امکز ضعیفی تا سر کویت جبین مالید و رفت
8. ۸شانه هم هرچند اینجا دسته‌بند سنبل استاز گلستانت همین آیینه‌ گلها چید و رفت
9. ۹گوهر اشکی‌ که پروردم به چشم انتظاردر تماشای تو از دست نگه غلتید و رفت
10. ۱۰شمع از این محفل سراغ گوشهٔ امنی نداشتچون‌ نگه ‌خود را همان ‌در چشم ‌خود دزدید و رفت
11. ۱۱شوخی عرض نمود اینجا خیالی بیش نیستصورت ما هم به چشم بسته باید دید و رفت
12. ۱۲تا بهارت از خزان پر بی‌تأمل نگذردهر قدم می‌بایدت چون رنگ برگردید و رفت
13. ۱۳چشم عبرت هر که بر اوراق روز و شب‌گشودهمچو بیدل معنی بیحاصلی فهمید و رفت