1. ۱ما را نه غروری‌ست نه فرّی نه ‌کلاهیخاکیم به ‌زیر قدم خویش نگاهی
2. ۲آنجا که قناعت‌ کند ایجاد تسلیگرم است سرکوه به زیر پرکاهی
3. ۳بر دولت بیدار ننازم چه خیال‌ستخوابیده بهم بخت من و چشم سیاهی
4. ۴بر صد چمن هستی‌ام افسانهٔ نازستخواب عدم و سایهٔ مژگان گیاهی
5. ۵از بردهٔ دل تا چه ‌کشد سعی تأملچون خامه زنالم رسنی هشته‌ به چاهی
6. ۶یا رب تو تن آسانی جهدم نپسندیمی‌خواندم افسون نفس سوخته گاهی
7. ۷زبن دشت سبکتازی فرصت ندمانیدگردی‌ که توان بست به پیشانی آهی
8. ۸آخر چو غبار نفس از هرزه دویهارفتیم به باد و ننشستیم به راهی
9. ۹گرد تری از جبههٔ شبنم نتوان برددر آینهٔ ما عرقی ‌کرده نگاهی
10. ۱۰بید‌ل شدم و رَستم از اوهام تعینآیینه شکستن به بغل داشت کلاهی