1. ۱گرد وحشت بسکه بر هم چیده است اجزای منرفتن رنگی تواندکرد خالی جای من
2. ۲کیست‌گردد مانع انداز از خود رفتنمشمع مقصد می‌شود چون شمع خار پای من
3. ۳گر همه افسون جاهم بستر آرایی‌کندخواب نتوان یا فتن بر اطلس دیبای من
4. ۴همچو دریا خار خارم را جگر می‌افکندناخنی چون موج اگر می‌بالد از اجزای من
5. ۵عمر ها شد انفعال از آستانت می‌کشمکاش نقش سجده‌ای می‌بست سر تا پای من
6. ۶بر امید حلقهٔ آغوش فتراک کرمداد دامان دعا هم دست ناگیرای من
7. ۷آنسوی اندیشه‌ام هنگامه ساز خامشی استجهد آن دارم‌ که دل هم نشنود غوغای من
8. ۸تا نفس پر می‌زند دل محو اسباب است و بسرشته‌ها بسیار دارد گوهر دربای من
9. ۹نشئهٔ شور دماغم پر بلند افتاده استمی‌درد چون صبح جیب آسمان سودای من
10. ۱۰بی‌نیاز دستگاه وحشت است آزادی‌امزحمتی چیدن ندارد دامن صحرای من
11. ۱۱چون سپندم چشم زخم است انتظار سوختنآتش دل‌گر نپردازد به حالم وای من
12. ۱۲بیدل ازکیش نفس سرمایگان دیگر مپرسنیست غیر از نیستی دین من و دنیای من