1. ۱حیرتیم اما به وحشتها هماغوشیم ماهمچوشبنم با نسیم صبح همدوشیم ما
2. ۲هستی موهوم مایک لب‌گشودن بیش نیستچون‌حباب از خجلت اظهار خاموشیم ما
3. ۳شور این دریا فسون اضطراب ما نشداز صفای دل چوگوهر پنبه درگوشیم ما
4. ۴خواب ما پهلو نزد بر بستر دیبای خلقازنی مژگان خود چون چشم خس پوشیم ما
5. ۵بحر هم نتواند از ماکرد رفع تشنگیجوهریم آب‌ از دم شمشیر می‌نوشیم ما
6. ۶گاه در چشم تر وگه برمژه‌گاهی به خاکهمچو اشک ناامیدی خانه بردوشیم ما
7. ۷شوخ چشمی نیست‌کار ما به رنگ آینهچون حیا پیراهنی از عیب می‌پوشیم ما
8. ۸چشمهٔ بیتابی اشکیم از توفان شوقبا نفس پر می‌زنیم وناله می‌جوشیم ما
9. ۹مرکزگوهر برون‌گرد خط‌گرداب نیستهرکجا حرفی ازآن لب سرزندگوشیم ما
10. ۱۰کی بود یارب‌که‌خوبان یاد این بیدل‌کنندکزخیال خوشدلان چون غم‌فراموشیم ما