1. ۱به ذوق جستجویت جیب هستی چاک می‌سازمغباری می‌دهم بر باد و راهی پاک می‌سازم
2. ۲به چندین عبرت از دل قطع الفت می‌کند آهمفسانها می زنم‌کاین تیغ را بیباک می‌سازم
3. ۳در آن عالم که انداز عروجی می‌دهم سامانسری می‌آورم درگردش و افلاک می‌سازم
4. ۴نمی‌دانم چسان کام امید از عافیت گیرمکه من در بیخودیها نیز با ادراک می‌سازم
5. ۵به هر تقدیر خورشیدیست سامان غبار منبه‌گردون ‌گر ندارم دسترس با خاک می‌سازم
6. ۶به عشقت تا ز ننگ وضع بی‌دردی برون آیمجبین را هم ز خجلت دیدهٔ نمناک می‌سازم
7. ۷به این انداز نتوان ریشه سامان دویدن شددلی چون آبله پا مزد سعی تاک می‌سازم
8. ۸ز استغنای نومیدیست با من دست افسوسیکه ‌گر بر هم زنم نقش دو عالم پاک می‌سازم
9. ۹به عریانی تظلم نیز از من چشم می‌پوشداگر باشد گریبان تا در دل چاک می‌سازم
10. ۱۰طمع را چاره دشوار است از ناز خسان بیدلبه دندان تا توانم ساخت با مسواک می‌سازم