1. ۱ندارد آنقدر قطع از جهان غفلت اسبابمبه جنبش تا رسد مژگان محرف می‌خورد خوابم
2. ۲نفس در دل‌ گره دارم نگه در دیده معذورمخطی از نقطه بیرون نیست در دیوان آدابم
3. ۳مگر ترک طلب گیرد درین ره دست من ورنهچو آتش دور می‌افتم ز خود چندانکه بشتابم
4. ۴خزان پیش از دمیدن بود منظور بهار منکتان در پنبگی می‌داد عرض سیر مهتابم
5. ۵به امید قد خم گشته محمل می‌کشد فرصتمگر پیری ازین دریا برون آرد به قلابم
6. ۶به فکر خود فتادم معبد تحقیق پیدا شدخم سیر گریبان رفت و پیش آورد محرابم
7. ۷چو آتش‌ گرمی پهلو ندیدم جز به خاکستردرین دیر هوس دامن زدند آخر به‌ سنجابم
8. ۸به ‌سعی بیخودی هم از عرق بیرون نمی‌آیمزطبع منفعل تاگردش رنگست گردابم
9. ۹خدا از انفعال می‌کشیهایم نگهداردمزاج شرم مینایم‌، در آتش خفته است آبم
10. ۱۰من بیدل نبودم اینقدر پروانهٔ جرأتدم تیغ تو دیدم ذوق‌ کشتن‌ کرد سیمابم