1. ۱حیرت حسنی است در طبع نگه پرورد ماششجهت آیینه بالدگر فشانی‌گرد ما
2. ۲مفت موهومی‌ست‌گر ما نام هستی می‌بریمچون سحرگرد نفس بوده‌ست ره‌آورد ما
3. ۳ما به هستی از عدم پر بی‌بضاعت آمدیمباختن رنگی ندارد در بساط نرد ما
4. ۴یک تأمل چون نفس بر آینه پیچیده‌ایمحیرت محضیم و بس‌گر واشکافی‌گرد ما
5. ۵دفتر ما هرزه‌تازان سخت بی‌شیرازه استکو حیا تا نم‌ کشد خاک بیابانگرد ما
6. ۶چون سحر بیهوده‌از حسرت نفسها سوختیمآتشی روشن نشدآخرزآه سردما
7. ۷نسخهٔ وحشت سواد چشم آهو خواندهایمگر سیه‌گردد سراپا نیست باطل فرد ما
8. ۸شعله راخاکستر خودهم‌کم ازشمشیر نیستبه‌که‌گیرد عبرت از ما دشمن نامرد ما
9. ۹چون جرس عمری تپیدیم وز هم نگداختیمسخت جانی چند نالد بر دل بی‌درد ما
10. ۱۰بیدل اقبال ضعیفیهای ما پوشیده نیستآفتاب عالم عجزست رنگ زرد ما