1. ۱چون رشته‌ای که ازگهر آگاه می‌شودصد جاده از یک آبله‌کوتاه می‌شود
2. ۲ای قاصد یقین املت رهزن است و بسمنزل مکن بلند که بیگاه می‌شود
3. ۳نقاش نیست کلک ازل گر نظر کنیآدم مصور از کلف ماه می‌شود
4. ۴بیش وکم غنا هه اسماء حاجت استفقر آن زمان ‌که‌ گل ‌کند الله می‌شود
5. ۵بر خاتم قناعت درویش مشربیکم نیست اینکه نام‌گدا شاه می‌شود
6. ۶از آفت غرور حذرکن‌که همچو شمعچشم از بلندی مژه‌ات چاه می‌شود
7. ۷برهمزن وقار بزرگی ست‌گفتگوکوه از صدا خفیفتر ازکاه می‌شود
8. ۸چون آسمان‌ کمال بزرگان فروتنی استوضع تواضع‌آب رخ جاه می‌شود
9. ۹هر نعمتی‌که مائدهٔ حرص چیده استانجام رغبتش همه اکراه می‌شود
10. ۱۰از جادهٔ ادب منمایید انحرافپا خصم دامنی‌ست‌که گمراه می‌شود
11. ۱۱جزیاس نیست‌کروفرلاف زندگیهر گه نفس بلند شود آه می‌شود
12. ۱۲روزی ‌دو از تو شکوهٔ طالع غنیمت استاین عالم است کار که دلخواه می‌شود
13. ۱۳بیدل به‌ناله خوکن‌و خواهی‌خموش باشاینها فسانه‌ای‌ست که کوتاه می‌شود