1. ۱شب‌ که از جوش خیالت بزم‌ گلشن تنگ بودبرهوا چون نکهت‌گل آشیان رنگ بود
2. ۲بعد ازبن از سایه باید دید عرض آفتابتا تغافل داشت حسن آیینهٔ ما زنگ بود
3. ۳کس نمی‌گردد حریف منع از خود رفتگانغنچه هم عمری به ضبط دامن دل چنگ بود
4. ۴نوحه توفان ‌کرد هرجا نغمه سرکردیم ماساز ما را خیر باد عیش پیشاهنگ بود
5. ۵هر قدر اسباب دنیا بیش‌، بار وهم بیشمزرع هر کس درینجا سبز دیدم بنگ بود
6. ۶ناله‌ای را از گداز شیشه موزون کرده‌امپیش ازبنم قلقل آوازشکست سنگ بود
7. ۷ناتوانی برنیاورد از طلسم حیرتمهمچو موج‌ گوهرم یک ‌گام‌ صد فرسنگ بود
8. ۸هر بن‌مویم به‌پیری آشیان ناله‌ای‌ستیک سر و چندین‌گریبان نغمهٔ این چنگ بود
9. ۹بی‌نشان ‌بود این ‌چمن ‌گر وسعتی ‌می‌د‌‌اشت ‌دلرنگ می بیرون نشست از بس که مینا تنگ بود
10. ۱۰شب بهٔاد نوگلی چون غنچه پیچیدم به خویشصبح بیدل درکنارم یک‌گلستان رنگ بود