1. ۱ای شمع تک وتاز نفس ‌گرد سفر شداکنون به چه امید توان سوخت سحر شد
2. ۲در نسخهٔ بیحاصل هستی چه توان خواندزان خط‌که غبار ‌نفسش زبر و زبر شد
3. ۳مردم همه در شکوهء بیکاری خویشندسرخاری این طایفه هنگامهٔ‌ گر شد
4. ۴در خامهٔ تقدیر نگونی عرقی داشتکاخر خط پیشانی ما اینهمه تر شد
5. ۵تمثال به آن جلوه نمودیم مقابلای بیخردان آینه‌داری چه هنر شد
6. ۶افسانهٔ خاموشی من‌کیست‌که نشنیدگم شد جرس از قافله چندانکه خبرشد
7. ۷یاران نرسیدند به داد سخن مننظمم ‌چه فسون‌ خواند که‌ گوش‌ همه ‌کر شد
8. ۸چون سبحه درین سلسله بیگانگیی نیستسرها همه پا بود که پاها همه سر شد
9. ۹گستاخی‌ام از محفل آداب بر آوردگردیدن من‌گرد سرش حلقهٔ در شد
10. ۱۰فریاد که از دل به حضوری نرسیدمشب بودکه در خانهٔ آیینه سحر شد
11. ۱۱در قلزم تقدیرکه تسلیم کنار استکشتی و کدو، صورت امواج خطر شد
12. ۱۲چون ما نو آن‌کس‌ که به تسلیم جبین سودهرچند که تیغش به سر افتاد سپر شد
13. ۱۳تا یک مژه خوابم برد ازخویش چو اخگرخاکستر دل جوش زد و بالش پر شد
14. ۱۴فکر چمن‌آرایی فردوس که داردسر در قدمت محو گریبان دگر شد
15. ۱۵بیدل نشوی غافل از اقبال گریبانهر قطره ‌که در فکر خود افتاد گهر شد