1. ۱بی فقر آشکار نگردد عیار مردبخت سیه بود محک اعتبار مرد
2. ۲پاس وقار و سد سکندر برابر استجز آبرو چو تیغ نشاید حصار مرد
3. ۳دنیا ز اهل جود به خود ناز می‌کندزن بیوه نیست تا بود اندر کنار مرد
4. ۴همت بلند دار کز اسباب اعتباربی‌غیرتیست آنچه نباید به ‌کار مرد
5. ۵در عرصه‌ای‌که پا فشرد غیرت ثباتکهسار را به ناله نسنجد وقار مرد
6. ۶پا بر جهان پوچ زدن ننگ همت استدر پنبه ‌زار حیز نیفتد شرار مرد
7. ۷بیش است عزم شیر به‌ گاو بلند شاخبر خصم بی‌سلاح دلیری‌ست عار مرد
8. ۸جز سینه صافی آینهٔ مدعا نبودهرجا نمود جوهر جرات غبار مرد
9. ۹ایثجا به ‌آب ‌تیغ به‌ خون غوطه‌ خوردن استآیینه تا کجا شود آیینه‌ذار مرد
10. ۱۰گندم به غیر آفت آدم چه داشته‌ستیارب تو شکل زن نپسندی دچار مرد
11. ۱۱آنجا که چرخ دون کند امداد ناکسانحیز از فشار خصیه برآرد دمار مرد
12. ۱۲برگشته است بسکه درین عصر طور خلقنامردی زنی ‌که نگردد سوار مرد
13. ۱۳بیدل زمانه دشمن ارباب غیرت استترسم به دست حیز دهد اختیار مرد