1. ۱هیهات دم بازپسین عرض ادب بردرشک نفسم سوخت‌ که نام تو به لب برد
2. ۲بر عالم فطرت‌ دل بی‌درد ستم کردنشکستن این شیشه قیامت به حلب برد
3. ۳فرصت نرسانید به مقصد نفسم رااین شمع پیام سحری داشت‌ که شب برد
4. ۴ای غنچه دو دم تنگی دل مغتنم انگارزین غمکده هرگاه الم رفت طرب برد
5. ۵فریاد که بی‌ مطلبی پیش نبردمهمت خجلم‌ کرد ز جایی ‌که طلب برد
6. ۶چون شمع به بیماری دل ساخته بودمفرصت به تکلف عرقی‌ کرد که تب برد
7. ۷قاصد، نشوی منفعل لغزش مستانخواهد همه جا نامهٔ ما برگ عنب برد
8. ۸درد طلب عشق در آفاق‌ که داردکم نیست‌ که لیلی غم مجنون به عرب برد
9. ۹گر ‌مرگ نمی‌بود غم خلق‌ که می‌خوردصد شکر که اینجا همه‌کس روز به شب برد
10. ۱۰این آدم وحوا شرف نسبت هستی استبیدل نتوان پیش عدم نام نَسَب برد