شاعر کلاسیک

سلطان باهو

۱۰۳۹–۱۱۰۲ ق.جهنگ

سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ ه ق) از عارفان صوفی مسلک هند در سدهٔ دوازدهم متعلق به طریقهٔ سروریهٔ قادریه بود. او در قلعه شورکوت در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد. وی به ند، کابل، بغداد، مصر، شام، عربستان و روم سفر کرد و در طول سفرهای خود به تعلیم و تعلم مشغول بود. از وی ۱۳۹ اثر عرفانی و مذهبی به زبان فارسی و یک اثر به زبان پنجابی دارد. وی در ۶۳ سالگی و در سال ۱۱۰۲ هجری قمری درگذشت. آرامگاه او در شورکوت زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان است. آثار این صوفی و شاعر هندی توسط همراه گرامی آقای محمد عظیم (پاکستان) در اختیار گنجور قرار گرفته است.

جستجو در آثار سلطان باهو

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۵۴ اثر

شمارهٔ ۱

حب دنیا راس آمد کل خطاء • تا نه پنداری که این باشد عطاء

شمارهٔ ۲

با جام باده ساقی، فی الصبح مرحبا • بالعین انتظارم، الوصل مرحبا

شمارهٔ ۳

ایا والی معلی کن وفاداران خود ها را • توئی مولی مزکی کن جفا کاران خود ها را

شمارهٔ ۴

نیست کس محرم که پیغامم رساند یار را • وز حقیقت حال ما آگه کند دلدار را

شمارهٔ ۵

از ذات حق تعالی اعلام بی نوا را • گر عاشق تو مائی، کن ترک ماسوی را

شمارهٔ ۶

من من مگو تو من من، هی هوی گویی ها ها • ها ها و های هی هی، هُو های های ها ها

شمارهٔ ۷

کارها این مشکل است این کارها • زارها باید دل خود زارها

شمارهٔ ۸

بارها گفتم ترا دل بارها • گرد این هرگز مگرد این کارها

شمارهٔ ۹

تارها زلفش چو دیدم مارها • پارها گشته دلم چون پارها

۱۰

شمارهٔ ۱۰

لن ترانی گر رسد گردن متاب • رب ارنی گو تو باری شو شتاب

۱۱

شمارهٔ ۱۱

ز دنیا تو ترک گیر که راس العبادت است • آری عبادت است ولیکن عنایت است

۱۲

شمارهٔ ۱۲

پیش جانان گر بمیرم تا سزاواری مراست • زانکه شیوه دوستی جز دوستان مردن خطاست

۱۳

شمارهٔ ۱۳

صوفی بصدق دل نشوی تاصفا کجاست • این راه باصفاست ولی جز جفا کجاست

۱۴

شمارهٔ ۱۴

یاران ز تو پرسم که مرا یار کجاست • آن نگاری که دلم بردهمان یار کجاست

۱۵

شمارهٔ ۱۵

مبتلا در عشق گشتم، صبر ما یاران کجاست • سخت بیماریست در جان مرهم جانان کجاست

۱۶

شمارهٔ ۱۶

کفر اول را ندانی راه چیست • کفر ثانی کی شناسی هان که چیست

۱۷

شمارهٔ ۱۷

با دوست دلنواز سخن جز وصال چیست • حسنش چو بی‌مثال، سمن زلف خال چیست

۱۸

شمارهٔ ۱۸

یاران صد هزار ولی یار ما یکی ست • غمخوار کس ندیدم دلدار ما یکی ست

۱۹

شمارهٔ ۱۹

آشکار ست، عشق، پنهان نیست • همچو ما در جهان رسوا نیست

۲۰

شمارهٔ ۲۰

یاران ره عشق بجز جور و جفا نیست • کس لایق این راه بجز اهل صفا نیست

درباره‌ی سلطان باهو

سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ ه ق) از عارفان صوفی مسلک هند در سدهٔ دوازدهم متعلق به طریقهٔ سروریهٔ قادریه بود.

او در قلعه شورکوت در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد. وی به ند، کابل، بغداد، مصر، شام، عربستان و روم سفر کرد و در طول سفرهای خود به تعلیم و تعلم مشغول بود. از وی ۱۳۹ اثر عرفانی و مذهبی به زبان فارسی و یک اثر به زبان پنجابی دارد. وی در ۶۳ سالگی و در سال ۱۱۰۲ هجری قمری درگذشت. آرامگاه او در شورکوت زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان است.

آثار این صوفی و شاعر هندی توسط همراه گرامی آقای محمد عظیم (پاکستان) در اختیار گنجور قرار گرفته است.

۵۴

شعر در دیوان

۵۴

غزلیات