1. ۱رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود رویمشک از سر زلفین تو دریوزه کند بوی
2. ۲شمشاد ز قدّت به خم، ای سرو دل آراخورشید ز رویت دژم، ای ماه سخن گوی
3. ۳از شرم قدت سرو فرومانده به یک جایوز رشک رخت ماه فتاده به تکاپوی
4. ۴با من به وفا هیچ نگشته دل تو رامبا انده هجران تو کرده دل من خوی
5. ۵ناید سخنم در دل تو، ز آنکه به گفتارنتوان ستدن قلعه‌ای از آهن و از روی
6. ۶ز آن است گل و نرگس رخسار تو سیراب کز دیده روان کرده‌ام از مهر تو صد جوی
7. ۷تا بوک سزاوار شوی دیدن او راای دیده تو خود را به هزار آب همی شوی
8. ۸ای دل چه شوی تنگ، چو در توست نشستنخواهی که ورا یابی، در خون خودش جوی