1. ۱ایا خان زمان، کز بیم خشمت؛کند بهرام خون آشام لاوه
2. ۲پی اندود ایوان تو کیوانکشد از ماه نو بر دوش ناوه
3. ۳چو خواند خطبه ی جاه تو برجیسعلا گردد ز آغازش علاوه
4. ۴تند خورشید، از خط شعاعیبرای بند شمشیرت کلاوه
5. ۵چو لیلی، هر شبت تا بر شبستاننهد ناهید ازین مشکین کجاوه
6. ۶بود کمتر دبیر مجلست تیربچشمش گر ز خور نبود غشاوه
7. ۷روان کردم پیاده قاصدی دوشسپهرش گر نه باز آرد ز آوه
8. ۸پیامی چند از من سویت آوردطمع دارم که نشماریش یاوه
9. ۹نهی گر نامه ام بر سر، عجب نیست؛که شد چتر فریدون نطع کاوه
10. ۱۰جوابی درخورش ده تا نگوید:معاذ الله من تلک القساوه
11. ۱۱مبادا از خوی شرمش چو آیدشود صحرای قم، دریای ساوه