1. ۱شعرم سرود پاک مرغان چمن نیست
2. ۲تا بشکفد از لای زنبق‌های شاداب
3. ۳یا بشکند چون ساقه‌های سبز و سیراب
4. ۴یا چون پر فواره ریزد روی گل‌ها
5. ۵خوشخوان باغ شعر من زاغ غریب است
6. ۶نفرینی شعر خداوندان گفتار
7. ۷فواره ی گل‌های من مار است و هر صبح
8. ۸گلبرگ‌ها را می‌کند از زهر سرشار
9. ۹من راندگان بارگاه شاعران را
10. ۱۰در کلبه ی چوبین شعرم می‌پذیرم
11. ۱۱افسانه می‌پردازم از جغد
12. ۱۲این کوتوال قلعه ی بی‌برج و بارو
13. ۱۳از کولیان خانه بر دوش کلاغان
14. ۱۴گاهی که توفان می‌درد پرهایشان را
15. ۱۵از خاک می‌گویم سخن ، از خار بدنام
16. ۱۶با نیش‌های طعنه در جانش شکسته
17. ۱۷از زرد می‌گویم سخن ، این رنگ مطرود
18. ۱۸از گرگ این آزاده ی از بند رسته
19. ۱۹من دیوها را می‌ستایم
20. ۲۰از خوان رنگین سلیمان
21. ۲۱می‌گریزم
22. ۲۲من باده می‌نوشم به محراب معابد
23. ۲۳من با خدایان می‌ستیزم
24. ۲۴من از بهار دیگران غمگین و از پاییزشان شاد
25. ۲۵من با خدای دیگران در جنگ و با شیطانشان دوست
26. ۲۶من یار آنم که زیر آسمان کس یارشان نیست
27. ۲۷حافظ نیم تا با سرود جاودانم
28. ۲۸خوانند یا رقصند
29. ۲۹ترکان سمرقند
30. ۳۰ابن یمینم پنجه زن در چشم اختر
31. ۳۱مسعود سعدم ، روزنی را آرزومندم
32. ۳۲من آمدم تا بگذرم چون قصه ای تلخ
33. ۳۳در خاطر هیچ آدمیزادی نمانم
34. ۳۴اینجا نیم تا جای کس را تنگ سازم
35. ۳۵یا چون خداوندان بی‌همتای گفتار
36. ۳۶بی‌مایگان را از ره تاریخ رانم
37. ۳۷سعدی
38. ۳۸بماناد
39. ۳۹کز شعله ی نام بلندش نامها سوخت
40. ۴۰من می‌روم تا شاخه ی دیگر بروید
41. ۴۱هستی مرا این بخشش مردانه آموخت
42. ۴۲ای نخل‌های سوخته در ریگزاران
43. ۴۳حسرت میندوزید از دشنام هر باد
44. ۴۴زیرا اگر در شعر حافظ گلنکردید
45. ۴۵شعر من ، این ویرانه ، پرچین شما باد
46. ۴۶ای جغد‌ها ،
47. ۴۷ای زاغ‌ها غمگین مباشید
48. ۴۸زیرا اگر دشنام زیبایی شما را رانده از باغ
49. ۴۹و آوازتان شوم است در شعر خدایان
50. ۵۰من قصه پرداز نفس‌های سیاهم
51. ۵۱فرخنده می‌دانم سرود تلختان را
52. ۵۲من آمدم تا بگذرم ، آری چنین باد
53. ۵۳سعدی نیم تا بال بگشایم بر آفاق
54. ۵۴مسععود سعدم تنگ میدان و
55. ۵۵زمین گیر
56. ۵۶انعام من کند است و زنجیر است و شلاق