1. ۱دوش در آمد از درم ماهی نه فرشته‌ایداشت به خون مرد و زن سبز خطش نوشته‌ای
2. ۲گفتمش ای پری سیر رفته به کسوت بشرحور نه آدمی نه‌ای لابد تو فرشته‌ای
3. ۳شمس و قمر به هم زده ریخته طرفه چهره‌ایبسته به حلق مهر و مه از خم زلف رشته‌ای
4. ۴بلبل باغ را ز رخ از سرگل ز مائدهمهر خموشی از دهان بر لب غنچه هشته‌ای
5. ۵زآب سرای می‌کشان آدم گر سرشته شدقالب می‌فروش را گو به چه‌اش سرشته‌ای
6. ۶نافه به جیب بینمت گویی بی‌خبر ز دلاز خم زلف آن پری باد صبا گذشته‌ای
7. ۷آشفته خون خویش را از تو کجا طلب کندچون من صد هزار را چون تو به غمزه کشته‌ای
8. ۸برق چو ابر آذری آب دهد به حاصلتتخم ولای مرتضی تا تو به سینه کِشته‌ای
9. ۹گر نه به خون مردمان تشنه بود دو چشم توغمزه کافرت چرا ساخت ز کشته پشته‌ای