1. ۱ای صید نگاه تو در چین و ختن آهووای غالیه بو مویت چون نافهٔ تو بر تو
2. ۲خورشید نهد هر روز بر خاک درتو رومشک ختنی گیرد از چین دو زلفت بو
3. ۳با چشمه خور ای ماه یک روز مقابل شوتا آینه وش گوئی عیبش همه روبرو
4. ۴نرخ شکر خنده آن خسرو شیرین بردگیسوش سر فرهاد آویخت بتار مو
5. ۵از چنبر آن گیسو سر تافته کس حاشاکاندر خم چوگانش خورشید فلک شد و
6. ۶از انی انا الله دم آنشوخ نزد هیهاتچون شد شجر سینا یک پرتو حسن او
7. ۷گر مدح علی گوید بشنو سخن مطربواعظ کند ار منعت مشنو سخن بدگو
8. ۸چون خواجه کریم آمد غم نیست تهی دستینیکست مرا معشوق گر زشتم اگر نیکو
9. ۹آشفته ام و شیدا بی پرده و بی پروانه سعدی و نه حافظ سلمان نیم و خواجو
10. ۱۰گر شعر مرا مقدار نبود بر دانشورقلب است زرم اما شد سکه به نام او