1. ۱خرامد گر بفرخار آن بت مهروی و مه پیکربنقش او بماند خیره همچون نقش بت بتگر
2. ۲باین پیکر نزاید آدمی حورای غلمان وشباین منظر نیاید حور مهروی و پری پیکر
3. ۳بعارض گل بخنده مل بقد سرو و بمو سنبلبنفشه بر سمن دارد بدرج لعل لب گوهر
4. ۴تف رخساره اش نیران سلاسل کردش آویزانکشیده گردن خورشید و مه از زلف در چنبر
5. ۵زچشم خواب آلودش زگرد خط چون دودششراری دارم اندر دل خماری دارم اندر سر
6. ۶زسحر غمزه چشمانش زتیر و نیزه مژگانشدهد او دوست را رامش دهد او خصم را کیفر
7. ۷وصالش جنت رضوان فراقش دوزخ نیرانجزا بیند از او مؤمن سزا گیرد از او کافر
8. ۸بسینه سیم و دل آهن زگل پوشیده پیراهنبطره دام اهریمن عفی الله شوخ جادوگر
9. ۹ذنب آویخته از راس ماه و مشتری غبغبزحل بنشانده بر زهره عیان خورشید مه منظر
10. ۱۰بصد غنج و دلال آنمه درآمد از درم ناگهزمی شد رامش جان و زچنگ و عود رامشگر
11. ۱۱کله از سر نهاد و جام پیمود و بدور افکندبدستی ساغر صهبا بدیگر دست چنگ اندر
12. ۱۲چو گل خندان شدو بلبل‌صفت اندر نوا آمدچو مرغ طبع آشفته به مدح حیدر صفدر
13. ۱۳علی آن کاو خدا را او شناسا و نبیش راعلی آن کاو که او را حق بود داماد پیغمبر