1. ۱رندان خرابات در میکده بستندرفتند بپای خم و آسوده نشستند
2. ۲دیدند خمار من و یک جرعه ندادندچون تو به دل عهد محبت بشکستند
3. ۳در بند تعین همه بالاف تجردآزاد زخلقند و نه از خویش برستند
4. ۴بشکسته بت و سبحه و زنار گسستهچون نیک به بینی همه خود را بپرستند
5. ۵از جام می سرخ ندیدند چو مستیآن سبز گیا را زپی نشئه بجستند
6. ۶درخرمن عقل و خرد و دین زده آتشدود است که پیوسته بر افلاک فرستند
7. ۷ابلیس به بینند و بگویند خدائیزین قوم بپرهیز که مردود الستند
8. ۸بیزار بود پیر خرابات ازینانکازباده خرابند وز توحید نه مستند
9. ۹آشفته تو و میکده و سر سلونیغم نیست اگر بر تو در میکده بستند