1. ۱اگر آنزلف و بناگوش بود و آن قد و قامتدل و دین صبر و خرد را بنه ورو بسلامت
2. ۲گل درد پرده خود چون نگرد آن رخ زیباسر از باغ رود بیند اگر آن قد و قامت
3. ۳یک کنایه نبود بیش از آن قامت موزوناینکه واعظ سخنی گفت زآشوب قیامت
4. ۴عاشق صادق و اندیشه از شنعت حاشاکه بود سینه عاشق هدف تیر ملامت
5. ۵شایدت دعوی اعجاز که روح الله و موسیعاریت از لب و دست تو نمودند کرامت
6. ۶خونم آن چشم سیه ریخت ولی پادشه عشقبر لب لعل تو بنوشت مرا خط غرامت
7. ۷برد آشفته کجا کوه صفت سیل زجایشهر که افکنده در این کوی چو من رحل اقامت