1. ۱شهری بود نکوئی و جانا تواش دریفرزند حسن و عشق و تو بر هر دو مادری
2. ۲عشقم نشست در دل و عقلم فرار کردآری دو پادشاه نشاید به کشوری
3. ۳تا هست منظر دل و دیده مقام دوستحاشا که من نظر بگشایم به منظری
4. ۴دیدم که خضر جام به کف سوی میکدهمی‌رفت تا بَدَل کند او را به ساغری
5. ۵ذرات را وجود چه در پیش آفتابما غیر دوست هست ندیدیم دیگری
6. ۶هستی گل ار کلاله ز سنبل فکنده گلسروی اگر که سرو ز گل آورد بری
7. ۷کوثر به جنب چشمه نوش تو قطره‌ایخورشید پیش تابش روی تو اختری
8. ۸ملکی است خوبروئی او را تو مالکیبحریست آفرینش او را تو گوهری
9. ۹منصوروار داری اگر سر حق بسرداری بود محبت آنجا ببر سری
10. ۱۰آشفته را کله نه و سر سوده بر سپهرتا ساخته ز خاک در شاه افسری
11. ۱۱شاها توئی که علت ایجاد عالمیشاها توئی که وارث تاج پیمبری