1. ۱به خویشتن ز چه بستی دلا تو تهمت هستی؟که تو حبابی و از بحر بود این همه مستی
2. ۲فکند لطمه موج فراق چون به کنارتبه خود مبند تو تهمت گمان مدار ز هستی
3. ۳خداپرستی و حق‌جوئی است تلخ به کامتکه کام تو شده شیرین ز ذوق نفس‌پرستی
4. ۴تو را که مرکز خاکست و چار طبع مخالفکجا به مرکز علوی روی ز مرکز پستی
5. ۵به پیش شمعت پروانه لاف عشق نزیبدتو را که نیست بر آتش مجال بود و نشستی
6. ۶درون ز نقشِ صنم ، بر زبان به ذکر  صمد گو،به کعبه سجده مبر ای که خود صنم بشکستی
7. ۷اگر به حلقه آن زلف تابدار اسیریسزد که گویمت آشفته از کمند برستی
8. ۸مرا چو دست تهی شد زخیر و نامه سیاهمبه جدّ و جهد به دامان مرتضی زده دستی
9. ۹دلا به حلقه حبل المتین عشق بزن دستکه از کمند علایق بگویمت که بجستی