1. ۱گدای عشقم و سلطان حسن شاه من استبه حسن نیت عشقم خدا گواه من است
2. ۲خیال روی تو در هر کجا که خیمه زندز بی‌قراری‌ام آنجا قرارگاه من است
3. ۳به محفلی که تویی صدهزار تیر نگاهروانه گشته ولی کارگر نگاه من است
4. ۴هزار برق نظر خیره سوی روی تو لیکشعاع روی تو از پرتو نگاه من است
5. ۵برای خود کلهی دوخت زین نمد هرکسچه غم ز بی‌کلهی کآسمان کلاه من است
6. ۶خرابه‌ای شده ایران و مسکنِ دزدانکنم چه چاره که اینجا پناهگاه من است
7. ۷اگرچه عشق وطن می‌کشد مرا اماخوشم به مرگ که این دوست خیرخواه من است
8. ۸ز تربت من اگر سر زند گیاه و از آنبه رنگ خون گلی ار بشکفد گیاه من است
9. ۹در این دو روزهٔ ایام غم مخور که گرتغمی بُوَد غمت آسوده در پناه من است
10. ۱۰ز راه کج چو به منزل نمی‌رسی برگردبه راه راست که این راه شاهراه من است
11. ۱۱در اشتباه گذشت عمر من یقین دارم،که آنچه به ز یقین است اشتباه من است
12. ۱۲اگرچه بیشتر از هر کسی گنهکارمولیک عفو تو بالاتر از گناه من است
13. ۱۳حقوق خویش ز مردان اگر ...ن گیرنددر این میان من و صد دشت زن سپاه من است
14. ۱۴گریخت هر که ز ظلمی به مأمنی عارفشرابخانه در ایران پناهگاه من است