1. ۱دل خوار کرد در بر هر خار و خس مرانگذاردم به حال خود این بوالهوس مرا
2. ۲از بس که غم کشیده مرا سر به زیر پرخوش‌تر ز عالمی شده کنج قفس مرا
3. ۳پرسد طبیب درد دلم را چه گویمشچون نیست اهل درد همین درد بس مرا
4. ۴با هرکسی ز مهر زدم دم چو خود نبوداهل وفا نگشت یکی دادرس مرا
5. ۵مستم رها کنید بگریم به حال خویشمست آنقدر نیم که بگیرد عسس مرا
6. ۶چون نورسیده‌ام ز ره ای پیر می‌فروشاز آن شراب کال یکی کام رس مرا
7. ۷چنگی به دل نمی‌زندم نغمه‌های عودای تار و نی شوید دمی هم‌نفس مرا
8. ۸گفتم که بد معرفی عارف شدی و گفت«این نام نیک تا ابدالدهر بس مرا!»