1. ۱بدان خدای که در جست و جوی قدرت اومسافران فلک را قدم بفرسودست
2. ۲به دست احمد مرسل به کافران قریشهزار معجزهٔ رنگ رنگ بنمودست
3. ۳ز ناودان قضا آب حکم بگشادستبه لاژورد بقا بام چرخ اندودست
4. ۴کمال لم یزل و ذات لایزالی اویز هرچه نسبت نقصان بود برآسودست
5. ۵مقدسی است که آسیب دامن امکانبساط بارگه کبریاش نبسودست
6. ۶ز راه حکمت و رحمت عموم اشیا راطریق کسب کمالات خاص بنمودست
7. ۷مشاعل فلکی را ز کارخانهٔ صنعبهین و خوبترین رنگ و شکل فرمودست
8. ۸چنان که طرهٔ شب را به قهر شانه زدستبه لطف آینهٔ جرم ماه بزدودست
9. ۹ز عدل شاملش اندر مقام حیز خاکنهاده هریکی از چار طبع و نغنودست
10. ۱۰خمیرمایهٔ بخشش به خاک بخشیدستبرآنکه مرجع او خاک شد نبخشودست
11. ۱۱سوار روح به چوگان یای نسبت اوز کوی گردون گوی کمال بربودست
12. ۱۲درازدستی ادراک و تیزگامی وهمطناب نوبتی حضرتش نه پیمودست
13. ۱۳جناب قدرت او را به قدر وسعت نطقزبان سوسن و طوطی همیشه بستودست
14. ۱۴کمین سلطنتش در مصاف کون و فسادسنان لاله به خون دلش بیالودست
15. ۱۵سیاه روی سپهر کبود کسوت رارخش ز زنگ کدورت نخست بزدودست
16. ۱۶پس از خزانهٔ حسن و جمال خورشیدشکفاف حسن و زکوة جمال فرمودست
17. ۱۷بیاض روز به پالونهٔ هوای مشفهزار سال بر این تیره خاک پالودست
18. ۱۸گهی به خرج بخار از بحار کم کردستگهی به دخل دخان بر اثیر بفزودست
19. ۱۹ترا که میر خراسانی از ره تقدیمبر آسمان و زمین قدر و جاه افزودست
20. ۲۰که انوری را بی‌خدمت مبارک توهرآنچه دیده ندیدست و گوش نشنودست
21. ۲۱در این سه سال چه در خواب و چه به بیداریخیال رایت و آواز نوبتت بودست
22. ۲۲شکستهای امانی به عشوه می‌بسته استدرشتهای حوادث به حیله می‌بودست
23. ۲۳کنون حواشی جانش از قدوم فرخ توچو برگ گل همه شادیش توده بر تودست
24. ۲۴که صورتی که ز من بنده آشنایی کردنه آنکه از لب من هیچ گوش نشنودست
25. ۲۵نه بر زبان گذرانیده‌ام نه بر خاطرنه بر عقیدت من بنده هرگز این بودست