1. ۱زهی نفاذ تو در سر کارهای ممالکگرفته نسبت اسرار حکمهای الهی
2. ۲مقال رفعت قدر تو پیش رفعت گردونحدیث پایهٔ ما هست پیش پستی ماهی
3. ۳چو وقفنامهٔ دولت قضا به نام تو بنوشتچهار عنصر و نه چرخ برزدند گواهی
4. ۴تویی که مسرع امرت ندید وهن توقفتویی که عرصهٔ جاهت ندید ننگ تباهی
5. ۵ز رشک رای منیر تو هیچ روز نباشدکه صبح جامه ندرد بر آسمان ز پگاهی
6. ۶اگر به رنج نداری که هیچ رنج مبادتز حسب واقعه بنویس چند بیت کماهی
7. ۷به یاد تست همانا حدیث بخشش اسبیکه کهرباش چو بیند کند عزیمت کاهی
8. ۸برون نمی‌شود از گوشم آن حدیث و تو دانیحدیث اسب نیاید برون ز گوش سپاهی
9. ۹و گربها بود آنرا بها پدید نباشدپیادگی و فراغت به از عقیله و شاهی
10. ۱۰به عون تست پناهم که از عنایت گردونچنانت باد که هرگز به هیچ‌کس نپناهی
11. ۱۱مرا ز صورت حالی که هست قصه غصهروا بود که بگویم به ناخوشی و تباهی
12. ۱۲بدان خدای که اندر زمانه روز و شب آرداگرچه روز تمنی شبی بود به سیاهی
13. ۱۳مرا ز حادثه حالیست آنچنانکه نخواهمتوانی ار به عنایت چنان کنی که بخواهی
14. ۱۴به بذل کوش که از مال و جاه حاتم طی رااثر نماند به جز بذلهای مالی و جاهی
15. ۱۵بقات باد که تا مهر آسمان گیه‌گونبه خاصیت بنماید ز شوره مهر گیاهی