1. ۱به خدایی که بازگشت بدوستکه مرا بازگشت نیست به می
2. ۲مگر از بهر حفظ قوت و بسفارغ از چنگ و نای و بربط و نی
3. ۳نکنم خدمت و نگویم شعرگر جهان پر شود ز حاتم طی
4. ۴جز که پیروز شاه عادل راآنکه پیروزیست راتب وی
5. ۵دگر آن کز دروغ باشم دورفی‌المثل گر بود بادنی شیی
6. ۶مگر اندر سه گونه حکم نجومچه بود پس کجا بود پس کی
7. ۷نسگالم نفاق اگرچه جهانپر شدست از سهیل تا به جدی
8. ۸نه خیانت کنم نه اندیشمانوری باش می‌چه‌گویی هی
9. ۹خود کند هیچ‌کس که دیده بوداز پس سور مهر ماتم دی
10. ۱۰بد نگویم بگو چرا گویمممتلی را بود که افتد قی
11. ۱۱چون من از هیچ‌کس نباشم پراخطل آنجا همان بود کاخطی
12. ۱۲نام کار دگر همی نبرمکه ندارند عاقلانش پی
13. ۱۳که اگر گویم ار نه محفوظ استعرق پاکم چنانکه نور از فی
14. ۱۴دزد را نیک داند از کالاپاسبان خلقته بیدی
15. ۱۵ره ز نامرد گم شود بر مردورنه پیدا شدست رشد از غی
16. ۱۶خوار صحبت مباش تا باشیصاحب صدهزار صاحب ری
17. ۱۷قصه کوته شد آن کنم همه عمرچونکه توفیق دادم ایزد حی
18. ۱۸که اگر بر کفم نهی پس از آناز ندامت رخم نیارد خوی
19. ۱۹گر کنم خیره ارنه خود سوزمگفته‌اند آخرالدواء الکی
20. ۲۰این همه گفتم و همی گفتندغضب و شهوت از سلول و ابی
21. ۲۱عهده بر کیست این دعاوی راهمتم گفت قد ضمنت علی