1. ۱حسام دولت و دین ای خدای داده تراجمال احمد و جود علی و نام حسین
2. ۲نهاد آدم لفظ و تو چون مراد از لفظسواد عالم عین و تو چون سواد از عین
3. ۳عنایت ازلی صورت تو چون بنگاشتنوشت نسخهٔ روشن ز حاصل کونین
4. ۴سعادت فلکی طینت تو چون بسرشتنمود از دل و دست تو مجمع‌البحرین
5. ۵رخ تو آب حیاتست و تشنه‌تر هر روزبه دیدن تو خداوند صد چو ذوالقرنین
6. ۶چو ذکر جاه تو کردند آسمان من هوچو عرض قدر تو دادند اختران من این
7. ۷ز حسب حال در این قطعه رمزکی بشنوچنان که بینک رفتست دی پریر، وبین
8. ۸مرا که طوطی نظمم در این چنین وحلیچو چوژه پای به گل درنباشد آخر شین
9. ۹اگرچه بط و همایم کند کرامت توبچه به زیور مسحی و زینت رانین
10. ۱۰شوم چو هیات کبک دری سراسر زیبشوم چو پیکر طاوس نر سراسر زین
11. ۱۱کنم چو فاخته در گردن از سپاس تو طوقاز آنکه هست درین گردن آفرین تو دین
12. ۱۲سرایمت همه جایی به شکر بلبل‌واروگرنه نایبه‌کش بادم از غراب‌البین
13. ۱۳بقات باد بخوبی و خرمی چندانکه ابجدش ننهد بار جز به منزل غین
14. ۱۴حسود جاه ترا آن الم که در همه عمرحنین او نکند کم علاجهای حنین