1. ۱به حمد و ثنا چون کنم رای نظمینه دشوار گویم نه آسان فرستم
2. ۲ولیکن به حامی جناب حمیدیاگر وحی باشد هراسان فرستم
3. ۳ز فضل و هنر چیست کان نیست او رابگو تا مرا گر بود آن فرستم
4. ۴همی شرم دارم که پای ملخ راسوی بارگاه سلیمان فرستم
5. ۵همی ترسم از ریشخند ریاحینکه خار مغیلان به بستان فرستم
6. ۶من و قطره‌ای چند سوئر سباعمچه گویی که بر آب حیوان فرستم
7. ۷من و ذره‌ای چند خاک زمینمچه گویی که بر چرخ کیوان فرستم
8. ۸به آبان گر از نکهت میوه بادینسیمی بدزدم به نیسان فرستم
9. ۹چه فرمایی از صدمت سنگ و آهندرخشی به خورشید رخشان فرستم
10. ۱۰همهٔ روضهٔ من حشیش است یکسرشوم دسته بندم به رضوان فرستم
11. ۱۱همه لقمه‌ای نیست بر خوان طبعمکز آن زله‌ای پیش لقمان فرستم
12. ۱۲کرا گرد دامن سزد گوی گردونبرش تحفه‌گوی گریبان فرستم
13. ۱۳کسی را که نوباوهٔ وحی داردبقایای وسواس شیطان فرستم
14. ۱۴سخن هست فرزند جانم ولیکنخلف می‌نیاید مگر جان فرستم
15. ۱۵نه شعرست سحرست از آن می‌نیارمکه نزدیک موسی عمران فرستم
16. ۱۶غرض زین سخن چیست تا چند گویمفلان را همی پیش بهمان فرستم
17. ۱۷به معبود طیان و ممدوح حساناگر ژاژ طیان به حسان فرستم
18. ۱۸بهانه است این چند بیت ارنه حاشاکه من زیره هرگز به کرمان فرستم
19. ۱۹فرستاده شد گرچه نیکو نباشدکه زنگار آهن سوی کان فرستم
20. ۲۰ز کم دانشی گاو گردون چوبینبر شیر گردون گردان فرستم
21. ۲۱وگرنه چرا با چو رستم سواریچنین خر سواری به میدان فرستم