1. ۱ای به طالع چو نام خود مسعودوی به همت چو رای خویش رفیع
2. ۲آسمان آن مطاع عالم کونامر و نهی ترا به طوع مطیع
3. ۳تیره ماه امید را دادهبه صبای وفا مزاج ربیع
4. ۴دو طلایه است حزم و عزم تراسیرشان جاودان بطیء و سریع
5. ۵مدتی شد که در مصالح منبوده‌ای هم تو خصم و هم تو شفیع
6. ۶عاطفتهای خاص تو دادستصد رهم بی‌نیازی از توزیع
7. ۷بدعتی تو منه در این مدتکه بود از خصایص تو بدیع
8. ۸به خدایی که جز بدو سوگندهست شرک خفی و فحش شنیع
9. ۹که به ترویج این خطم هرگزاین توقع نبود از آن توقیع