1. ۱ای فلک با کمال تو ناقصوی جهان بی‌نوال تو درویش
2. ۲گم کند راه مصلحت تقدیرگرنه تدبیر تو بود در پیش
3. ۳همچو معنی که در بیان باشددر جهانی و از جهانی بیش
4. ۴دوش دور از تو ای مدبر عقلنه به تدبیر عقل دوراندیش
5. ۵جمع ضدین کرده در زنبورلطفت از نوش انتقام از نیش
6. ۶پیشت از گونه گونه بی‌نفسیکه نگون باد نفس کافرکیش
7. ۷کرده‌ام آنکه یاد آن امروزمی‌کند جانم از خجالت ریش
8. ۸هیچ دانی که روی عذری هستتا بخواهم زنابکاری خویش