1. ۱در مرثیهٔ موئیدالدینهرکس اثری همی نماید
2. ۲گفتم که تشبهی کنم نیزباشد که تسلیی فزاید
3. ۳لیکن پس از آن جهان معنیخود طبع سخن همی نزاید
4. ۴با این همه شرح حال شرطستشرطی نه که طبع هرزه لاید
5. ۵در جوف سپهر تنگدل بودعنقا به قفس درون نیاید
6. ۶می‌گفت کجاست باد فضلیکم زین سر خاک در رباید
7. ۷یزدان که گره‌گشای فضلشبند قدر و قضا گشاید
8. ۸بشنید به استماع لایقچونان که جز آنچنان نشاید
9. ۹لطفش به رسالت اجل گفتکاین زبدهٔ صنع می چه باید
10. ۱۰بر شاخ مزاج بلبل جانتتا چند نوای غم سراید
11. ۱۱گر مختصرست عالم کونرای تو بدو نمی‌گراید
12. ۱۲بخرام که سکنهٔ دگر هستتا آن دگرت چگونه آید