1. ۱جفای گنبد گردان به پایه‌ای برسیدکز آن فرازتر اندر ضمیر پایه نماند
2. ۲خرد چو مورچه در تشت حیرتست ازآنکمدبران را تدبیر تشت و خایه نماند
3. ۳از آفتاب حوادث چنان بسوخت جهانکه کوه را به مثل دستگاه سایه نماند
4. ۴کدام طفل تمنی کنون رسد به بلوغچو در سواد و بیاض زمانه دایه نماند
5. ۵طمع ببر ز سرایی که نظم عیش دروبه هم سرایه توان داد و هم سرایه نماند
6. ۶جهان وظایف روزی و امن باز گرفتمجاهزان فلک را مگر که مایه نماند